Altijd als ik dat woord hoor, denk ik met humor terug aan een ondernemer die na een gewonnen Botterrace hier in Kampen de lokale overheid op de korrel nam. Ik weet zeker dat sommige mensen die deze column lezen eenzelfde reactie zullen hebben.
Ik heb er een bloedhekel aan om negatief te zijn, maar helaas is dit de laatste tijd steeds vaker het geval. Alles gaat traag zodra je te maken krijgt met de door ons gecreëerde verstikkende regelgeving. Ik kan niet genoeg benadrukken dat ambtelijk Nederland, de overheid zelf, de banken en ga zo maar door, ook maar te handelen hebben naar de wet en derhalve zelf vaak door de bomen het bos niet meer zien. En dan ook nog eens te maken met wetgeving die voor meerdere uitleg vatbaar is. Veelal is het niet de wetgever die de dienst uitmaakt, maar meer de hoogste rechter, wiens uitspraak jurisprudentie creëert waar we ons allen aan hebben te houden. In mijn ogen de wereld op z’n kop. Wetten moeten helder en bondig zijn en ten dienste staan van de bevolking en niet andersom. Helaas is dat wel de keiharde realiteit waarin we nu als land verkeren.
De gevolgen zijn echter wel verschrikkelijk, waarbij de toeslagenaffaire en de situatie omtrent de PAS-melders slechts een kleine greep zijn uit de reeks grote problemen die onoplosbaar lijken.
Grote maakbedrijven vertrekken uit Nederland, sectoren staan zwaar onder druk, maar het meest essentiële is wel de situatie dat wij niet in staat zijn om onze jonge generatie te voorzien van betaalbare huisvesting en dat is uiterst ernstig te noemen. De psychologische schade is al enorm bij deze generatie als gevolg van de Coronaperiode en nu komt dit er nog eens bovenop.
We laten ons gijzelen door modellen en wetgeving waarvan het AERIUS-model (stikstof) de ernstigste gruwel is. Google maar eens op de naam van onze Kampenaar Wouter de Heij. Hij weet haarfijn uit te leggen hoe de vork in de steel zit.
Grote maakbedrijven vertrekken, de milieuvergunning van Schiphol is vernietigd en ga zo maar door. Een topeconoom wist het heel mooi samen te vatten: ‘de economie van Nederland is ernstig ziek’.
Waarom val ik u lastig met deze klaagzang in mijn column? Die vraag is niet zo heel moeilijk te beantwoorden. In mijn rol als voorzitter van IC Kampen maak ik mij grote zorgen over dit soort zaken. Het raakt ons direct als bedrijfsleven en in het verlengde daarvan alle werknemers natuurlijk.
Binnenkort staat ons helaas opnieuw een gang naar de stembus te wachten en mijn oproep aan u allen is om te kiezen voor een partij die gaat voor inperking van regels en de handen uit de mouw wil steken om dit soort problemen op te lossen.
Bert Weever, voorzitter IC.