“De geschiedenis herhaalt zich” is een veelgehoorde uitspraak waarin veel waarheid verscholen ligt.
Weet u, ik praat best wel veel met vrienden over de situatie in de wereld, maar ook over die van Nederland. Zo sprak ik rond de kerst met een wat oudere vriend in Den Haag. Hij attendeerde mij op de schrijver en dichter Potgieter, die in een mooi, kort verhaal een gezinssituatie beschreef waarin de jongste telg, Jan Salie, te lamlendig was om uit zijn ogen te kijken. Het was voor Potgieter een metafoor voor de periode direct na de Gouden Eeuw, waarin het Nederlandse volk zich gedroeg als een decadent en verwend volk. Niets kwam meer van de grond en het land gleed van lieverlee de economische afgrond in, met alle gevolgen van dien.
Hoe anders is het nu, kunnen wij ons terecht afvragen. Vele decennia heeft ons volk in een roze wolk geleefd en is de harde realiteit van de wereld om ons heen verloren gegaan. Terecht komt dan de vraag op of het tij nog wel te keren is, maar er is hoop. Pas toen de ouders van Jan Salie besloten om te breken met hun zoon en hem onderbrachten in “een hof”, keerde de glorie en glans weer terug in hun gezin. Om zoiets te doen is wel lef en durf nodig, natuurlijk.
Zo langzamerhand dringt dit besef ook door bij onze overheden, zelfs zover dat onze Koning Willem-Alexander een oproep deed tot zelfredzaamheid en weerbaarheid tijdens zijn nieuwjaarstoespraak. “Maak onze kinderen weer weerbaar”, was zijn oproep.
U kunt inmiddels weten dat ik een positief denkend mens ben en vooral om die reden alle vertrouwen heb in onze jeugd, onze nieuwe generatie. Zij zullen de kracht hebben om weer down to earth te komen. Want laten we wel wezen, wat hebben we te verwachten van ons huidige systeem, waarin delibereren en ruzie maken tot een ware kunstvorm zijn verheven?
Als ondernemers ondervinden wij dagelijks de hinder van de besluiteloosheid en halve maatregelen, ik noem het ook wel destructieve traagheid, van onze overheid en aanverwante organisaties. Daar zal toch echt op zeer korte termijn rigoureus verandering in moeten komen willen we de boot niet missen in de wereld om ons heen.
Trouwens, hier in Kampen kan de raad er ook wat van. De IC heeft kosten noch moeite gespaard om, in dit geval heel specifiek, het nut en de noodzaak van de aanleg van extra bedrijventerreinen aan te tonen, maar helaas kwamen we van een koude kermis thuis.
Heeft u de discussie omtrent de uitbreiding van bedrijventerreinen nog gevolgd…?
Wij wel, besluiteloosheid van de bovenste plank.
Bert Weever, voorzitter IC.