Beste lezers van deze column. Ik hoef en kan er geen geheim van te maken dat ik een ras VVD’er ben, maar ook heb geleerd en bewezen objectiviteit te allen tijde te waarborgen. Simpel genoeg, dat mag u ook van mij verwachten als voorzitter van de Industriële Club Kampen.
Nu, zo vlak voor de verkiezingen, is er voor mij geen andere keuze dan mijn column te wijden aan de politiek hier in Kampen. Eigenlijk had ik een heel uitdagend onderwerp in gedachten: geluk is een …, maar die houdt u van mij tegoed.
Zelf ben ik acht jaar lang raadslid geweest en heb mogen leren hoe de politiek werkt. Ik ben daar oprecht heel dankbaar voor. Een verrijking van mijn persoonlijke leven. Ik kan u verzekeren dat het vele, maar vooral het lange vergaderen mij soms erg zwaar viel. Toch was het alle moeite waard om dit vak een tijdje te mogen beoefenen. Alles wat speelt in de samenleving komt voorbij en ik kan u verzekeren, dat is heel erg veel.
De eerste periode van mijn raadswerk zat ik er alleen. 1 zetel, niet best.
Maar door de schouders eronder te zetten, een constructieve opstelling aan te nemen en alle onderwerpen objectief langs de liberale lat te leggen, kregen we in de volgende periode 3 zetels en coalitiedeelname. Dat voelde als de kroon op ons werk.
Natuurlijk zijn er pieken en dalen, ook in die periode. Het leukste wat mij is bijgebleven, is dat ik na vele malen overschrijding van vergadertijd (vaak tot na middernacht) met de raadvoorzitter de afspraak had gemaakt dat we hoe dan ook na 23:30 uur zouden stoppen, hetgeen dat ook gebeurde. De raadsvergadering werd geschorst tot zaterdagmorgen 07.00 uur. Een mooi tijdstip, omdat dan eigenlijk iedereen wel kan. Het ontbijt stond klaar en in een rap tempo werd de vergadering afgewerkt. De zaterdagverplichtingen lonkten immers. Het kan dus echt wel, is gebleken. Best wel humor, en dat hoort er ook bij, vind ik.
Ons beeld van de politiek is heden ten dage eigenlijk best negatief. Er wordt veel op de persoon gespeeld en van constructief samenwerken is veelal geen sprake. Een schande eigenlijk. Van een volksvertegenwoordiger mag verwacht worden dat hij of zij te allen tijde handelt in het belang van de samenleving, toch? Nuanceverschillen zijn normaal, maar de wijze waarop heden ten dage politiek wordt bedreven kan echt veel beter. Alleen al in Kampen doen elf partijen mee. Echt veel te veel, daar moeten we wat mee. En social media in de raadszaal verbieden zou wat mij betreft ook zeer wenselijk zijn. Je zit er voor je werk en niet voor de bühne, toch?
Beste mensen, ik roep u op om hoe dan ook te gaan stemmen op 18 maart. Verdiep u in de standpunten van partijen, maar kijk vooral ook hoe de partijen zich de afgelopen periode hebben gedragen voor wat betreft de ondernemersbelangen. Aan mooie beloftes hebben we niets, kijk vooral naar prestaties en het stemgedrag in de afgelopen tijd.
Ik ga u echt geen stemadvies geven, maar ik mag wel van u verwachten dat u enige feitenstudie doet. Het gaat qua aandacht voor ondernemersbelangen best de goede kant op, maar nu nog de woorden bij de daden voegen en eindelijk eens luisteren naar wat er speelt in ondernemersland en onder de bevolking van Kampen.
Dat laatste is hoe dan ook veel te weinig gebeurd. Idealen hebben is prima, maar deze mogen niet ten koste gaan van de primaire behoeften en financiële draagkracht in de samenleving.
Ik wens u veel wijsheid toe in het maken van uw keuze.
Bert Weever, voorzitter IC.